Maria Czubaszek

Kto pyta, nie błądzi. Ale po co pytać, skoro wiadomo, jaka będzie odpowiedź?

- Jeśli pije pani do referendum w sprawie przedłużenia wieku emerytalnego – wcięła się córka mojej sąsiadki – to niewiadomo dokładnie.

- Jaka będzie odpowiedź? Nie udawaj głupszej niż jesteś. Jakie pytanie, taka odpowiedź.

- Chce pani powiedzieć…

- Że gdyby pytanie brzmiało, czy chcesz dostawać głodową emeryturę, każdy powiedziałby, że nie chce.

- To oczywista oczywistość.

- Tak jak to, że nikt nie chce dłużej pracować. Ale, niestety, albo, albo.

- Niedawno  - przypomniała - mówiła pani, że można myć i ręce, i nogi. A nie „albo, albo”.

- Ale to dwie różne sprawy. Nie można zjeść ciastka i mieć ciastka.

- Chyba, że kupi się dwa. To też pani.

- Ok. To niech w referendum będą dwa pytania: Czy chcesz dłużej pracować? I czy chcesz mniejszą emeryturę?

- Przecież to bez sensu!

- Podobnie, jak wydawanie z naszych pieniędzy 70-ciu milionów złotych tylko po to, żeby dowiedzieć się, że nie chcemy dłużej pracować.

Tym bardziej, że wynik referendum i tak nie będzie decydujący.